Glasvezelcommunicatie

Glasvezelnetwerken zijn afhankelijk van componenten waarin glasvezels, lenzen en chips tot op micrometers nauwkeurig worden uitgelijnd en daarna permanent worden gefixeerd. UV-uithardende lijmen maken dat mogelijk: ze blijven vloeibaar tijdens het uitlijnen en harden in seconden uit zodra ze worden bestraald. Dezelfde chemie wordt gebruikt voor de gekleurde coatings en beschermlagen op de vezel zelf.

Wat wordt uitgehard

• Fiber arrays en V-groeven: het fixeren van vezels in V-groefsubstraten en het verlijmen van deksels voor fiber arrays en PLC-splitters (planar lightwave circuit).
• Transceivers en actieve optiek: het fixeren van lenzen, isolatoren en fiber stubs na actieve uitlijning in optische transceivers en modules.
• Connectoren en patchkabels: trekontlasting, het verlijmen van tules en het fixeren van vezels in connectorbehuizingen met UV-uithardende lijmen.
• Vezelcoatings: kleurcoatings voor vezelidentificatie en matrixmaterialen voor vezellinten, uitgehard terwijl de vezel langs de lamp loopt.
• Lasbescherming: het hercoaten van gestripte vezel na het fusielassen.
• Passieve componenten: couplers, golflengtemultiplexers (WDM) en vezelcollimatoren.

Waarom UV-led past bij glasvezelcomponenten

De uitlijning blijft behouden. Lijmen harden snel en met weinig warmte uit, zodat componenten de positie behouden die bij het uitlijnen is gevonden. De leds stralen geen infrarood uit, wat thermische uitzetting van mallen en onderdelen beperkt terwijl de verbinding uithardt.

Hoge bestralingssterkte op een klein oppervlak. Spotkoppen en compacte lijnbronnen concentreren hun output op de lijmnaad, zodat het fixeren seconden duurt en de volgende uitlijning kan beginnen.

Direct aan en uit. De belichting wordt rechtstreeks vanuit het uitlijn- of teststation getriggerd. Er is geen opwarmtijd en geen sluiter, en de leds verbruiken tussen de cycli geen stroom.

Stabiele output. De led-output is van shot tot shot constant en neemt slechts langzaam af, zodat een gevalideerde dosis geldig blijft. Temperatuurbeveiliging en storingsalarmen op de controller signaleren een probleem voordat het de onderdelen beïnvloedt.

Een systeem kiezen

1. Geometrie. Losse lijmpunten op een module passen bij spotkoppen. Een rij vezels in een V-groef past bij een smalle lijnbron zoals 10 × 3 mm of 15 × 5 mm. Een vezel, buis of kabel die door het licht loopt, past bij een Ring LED-lamp, die deze van alle kanten gelijkmatig bestraalt zonder hem te draaien.
2. Golflengte. Stem af op de lijm of coating. Lijmen voor glasvezelcomponenten zijn doorgaans geformuleerd voor 365 nm; controleer of uw materiaal is goedgekeurd voor led-golflengten voordat u overstapt van een kwiklamp.
3. Dosis en lijnsnelheid. Bij een bewegende vezel hangt de dosis af van de bestralingssterkte en van de tijd die de vezel in het licht doorbrengt. Snellere lijnen vragen meer bestralingssterkte of een langere bestraalde lengte.
4. Integratie. Controleer de I/O-triggering vanuit het uitlijnstation, de kopgrootte en kabellengte voor uw mal, en of u meerdere uithardingspunten vanuit één controller nodig hebt.

Geadviseerde systemen

De Ring LED-lamp, met een bestralingsvlak van Φ25 tot Φ50 mm en waterkoeling, hardt rondom vezels en cilindrische onderdelen uit. De UV LED Spot-systemen fixeren lenzen en vezels in modules met maximaal acht onafhankelijke koppen. De compacte UV LED Linear-bronnen en de UV LED Area-bron van 20 × 80 mm bestrijken fiber arrays en smalle lijmnaden, en een UV Curing Oven verzorgt de batchnauitharding. Documenteer het proces met een UV Radiometer.