Optyka

Zespoły optyczne łączą cienkie warstwy kleju utwardzanego UV i kitu optycznego. Klej pozostaje płynny podczas ustawiania elementów, a po włączeniu światła utrwala je w kilka sekund. To, jak równomiernie i łagodnie się utwardza, decyduje o tym, czy zespół zachowa ustawienie i jakość optyczną.

Co się utwardza

• Klejenie soczewek w oprawach: mocowanie pojedynczych soczewek i grup soczewek w metalowych lub plastikowych oprawach i uchwytach.
• Elementy klejone: dublety, triplety i inne soczewki klejone, łączone kitem optycznym na całej aperturze.
• Pryzmaty, lustra i filtry: klejenie ze sobą i do mocowań w przyrządach i zespołach czujników.
• Obiektywy i moduły kamer: stosy soczewek do kamer monitoringu, samochodowych i konsumenckich, często mocowane wstępnie po aktywnym pozycjonowaniu.
• Komponenty światłowodowe: kolimatory, matryce soczewek i połączenia włókno–soczewka.
• Montaż przyrządów: precyzyjne komponenty mikroskopów, analizatorów obrazu, czujników chemicznych i spektrometrów podczerwieni.

Dlaczego UV LED sprawdza się w optyce

Pozycjonowanie przed utwardzeniem. Elementy można ustawiać i korygować tak długo, jak trzeba, a następnie utrwalić na polecenie. Krótkie, zdefiniowane czasy naświetlania zapewniają przewidywalne czasy cyklu.

Kontrolowane naprężenia. Każdy klej kurczy się podczas utwardzania, a szybkie, nierównomierne utwardzanie może przesunąć elementy lub wywołać dwójłomność naprężeniową. Sterowniki UV LED pozwalają precyzyjnie ustawić natężenie, a tryby krokowy i impulsowy umożliwiają łagodne żelowanie kleju przed pełnym utwardzeniem.

Niskie obciążenie cieplne. Diody LED nie emitują podczerwieni, więc soczewki, plastikowe oprawy i mocowania otrzymują znacznie mniej ciepła promieniowania niż pod lampą rtęciową. Ogranicza to rozszerzalność cieplną podczas utwardzania i wynikające z niej przesunięcie ustawienia.

Czysty proces. Kleje UV są zwykle bezrozpuszczalnikowe, a źródła LED nie wytwarzają ozonu, więc w pobliżu wrażliwych powierzchni optycznych nie ma oparów do odciągania.

Wybór systemu

1. Długość fali i transmisja. Światło często musi przejść przez soczewkę lub element z tworzywa, zanim dotrze do kleju. Poliwęglan i wiele tworzyw stabilizowanych UV silnie pochłania krótsze fale UV-A, dlatego utwardzanie przez nie wymaga zwykle 395 lub 405 nm i kleju reagującego na tę długość fali. Należy sprawdzić transmisję każdej warstwy na drodze światła.
2. Geometria utwardzania. Kropli kleju na krawędzi soczewki odpowiadają głowice punktowe, po jednej na każdy punkt klejenia, włączane jednocześnie. Elementy klejone i większa optyka pasują do małego źródła powierzchniowego obejmującego całe połączenie. Detale okrągłe, takie jak oprawy i kolimatory, można równomiernie naświetlić ze wszystkich stron lampą Ring LED.
3. Profil natężenia promieniowania. Przy optyce klejonej równomierność na całej aperturze jest ważniejsza niż natężenie szczytowe. Przy wstępnym mocowaniu plamka o wysokim natężeniu skraca cykl.
4. Kontrola procesu. Istotne są regulacja natężenia w drobnych krokach, naświetlanie krokowe, wyzwalanie zewnętrzne ze stanowiska pozycjonowania i blokada parametrów. Natężenie promieniowania na detalu należy mierzyć radiometrem podczas uruchomienia i w regularnych odstępach.

Polecane systemy

Systemy UV LED Spot zapewniają do ośmiu niezależnie sterowanych punktów, z soczewkami od 2 do 15 mm oraz trybami krokowym i impulsowym. Źródła UV LED Area 20 × 20 mm i 30 × 50 mm obejmują elementy klejone i małe grupy soczewek, a lampa Ring LED utwardza detale cylindryczne bez ich obracania. Piec UV Curing Oven nadaje się do wsadowego dotwardzania i próbek laboratoryjnych. Więcej o optyce, odległości roboczej i dawce można przeczytać w poradniku utwardzania punktowego.